İHALE DÜNYASI
İHALE DÜNYASI
Siklobenzaprin hidroklorür, USP, ampirik formülü C20H21N*HCl olan ve molekül ağırlığı 311.9 olan beyaz, kristalimsi bir trisiklik amin tuzudur. 217°C erime noktasına ve 25°C'de pKa'sı 8,47'dir. Suda ve alkolde serbestçe çözünür, izopropanolde az çözünür ve hidrokarbon çözücülerde çözünmez. Sulu çözeltiler alkali hale getirilirse serbest baz ayrılır. Siklobenzaprin Hidroklorür kimyasal olarak 3-(5H-dibenzo [a,d] siklohepten-5-iliden)-N, N-dimetil-1-propanamin hidroklorür olarak adlandırılır ve aşağıdaki yapısal formüle sahiptir: Siklobenzaprin hidroklorür tabletleri, oral uygulama için USP, 7,5 mg kuvvette mevcuttur. Ek olarak, her tablet aşağıdaki aktif olmayan bileşenleri içerir: kolloidal silikon dioksit, kroskarmeloz sodyum, laktoz, magnezyum stearat, mikrokristalin selüloz, polietilen glikol, polivinil alkol, talk, titanyum dioksit. Yapı
Bölüm ENDİKASYONLARI VE KULLANIMI Siklobenzaprin hidroklorür tabletleri, USP, akut, ağrılı kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarıyla ilişkili kas spazmının hafifletilmesi için dinlenme ve fizik tedaviye yardımcı olarak endikedir. İyileşme, kas spazmının ve bununla ilişkili ağrı, hassasiyet, hareket kısıtlılığı ve günlük yaşam aktivitelerinde kısıtlama gibi belirti ve semptomların azalmasıyla kendini gösterir. Siklobenzaprin hidroklorür tabletleri yalnızca kısa süreler için kullanılmalıdır (2 veya 3 haftaya kadar) çünkü daha uzun süreli kullanım için yeterli etkililik kanıtı mevcut değildir ve akut, ağrılı kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarıyla ilişkili kas spazmı genellikle kısa süreli olduğundan ve daha uzun süreli spesifik tedaviye nadiren ihtiyaç duyulduğundan. Siklobenzaprin hidroklorür tabletleri, serebral veya omurilik hastalığına bağlı spastisitenin veya serebral palsili çocuklarda etkili bulunmamıştır.
Bölüm DOZAJ VE UYGULAMA Çoğu hasta için siklobenzaprin hidroklorür tabletlerin önerilen dozu günde üç kez 5 mg'dır. Bireysel hasta yanıtına göre doz, günde üç kez 10 mg'a yükseltilebilir. Siklobenzaprin hidroklorür tabletlerinin iki veya üç haftadan daha uzun süre kullanılması önerilmez (bkz. ENDİKASYONLAR VE KULLANIM). Karaciğer yetmezliği olan veya yaşlı hastalar için daha az sıklıkta doz uygulaması düşünülmelidir (bkz. ÖNLEMLER: KARACİĞER FONKSİYONUNUN BOZULMASI ve YAŞLILARDA KULLANIM).
Bu ürünün herhangi bir bileşenine karşı aşırı duyarlılık. Monoamin oksidaz (MAO) inhibitörlerinin eşzamanlı kullanımı veya bunların kesilmesinden sonraki 14 gün içinde. MAO inhibitör ilaçlarıyla birlikte siklobenzaprin (veya yapısal olarak benzer trisiklik antidepresanlar) alan hastalarda hiperpiretik kriz nöbetleri ve ölümler meydana gelmiştir. Miyokard enfarktüsünün akut iyileşme evresi ve aritmileri, kalp bloğu veya iletim bozuklukları veya konjestif kalp yetmezliği olan hastalar. Hipertiroidizm.
İki çift-kör*, plasebo kontrollü 5 mg çalışmada en yaygın advers reaksiyonların görülme sıklığı (siklobenzaprin hidroklorür 5 mg'da >%3 görülme sıklığı): Siklobenzaprin Hidroklorür 5 mg N=464 Siklobenzaprin Hidroklorür 10 mg N=249 Plasebo N=469 Uyuşukluk %29 %38 %10 Ağız Kuruluğu %21 %32 %7 Yorgunluk %6 %6 %3 Baş Ağrısı %5 %5 %8 *Not: Siklobenzaprin hidroklorür 10 mg veriler bir klinik çalışmadan alınmıştır. Siklobenzaprin hidroklorür 5 mg ve plasebo verileri iki çalışmadan alınmıştır. Hastaların %1 ila %3'ünde bildirilen yan etkiler şunlardır: karın ağrısı, asit kusması, kabızlık, ishal, baş dönmesi, bulantı, sinirlilik, zihinsel keskinlikte azalma, sinirlilik, üst solunum yolu enfeksiyonu ve farenjit. Aşağıdaki advers reaksiyon listesi, ek kontrollü klinik çalışmalarda siklobenzaprin hidroklorür 10 mg ile tedavi edilen 473 hastadaki deneyimlere, pazarlama sonrası gözetim programında yer alan 7.607 hastadaki deneyimlere ve ilacın pazarlanmasından bu yana alınan raporlara dayanmaktadır. Sürveyans programındaki hastalar arasında advers reaksiyonların genel insidansı, kontrollü klinik çalışmalardaki insidanstan daha azdı. Siklobenzaprin ile en sık bildirilen advers reaksiyonlar uyuşukluk, ağız kuruluğu ve baş dönmesidir. Bu yaygın advers reaksiyonların görülme sıklığı, sürveyans programında kontrollü klinik çalışmalara göre daha düşüktü: Siklobenzaprin Hidroklorür ile Klinik Çalışmalar 10 mg Siklobenzaprin Hidroklorür ile Gözetim Programı 10 mg Uyuşukluk %39 %16 Ağız Kuruluğu %27 %7 Baş Dönmesi %11 %3 Daha az görülen advers reaksiyonlar arasında, Kontrollü klinik çalışmalarda veya sürveyans programında insidans açısından kayda değer bir fark yoktu. Hastaların %1 ila %3'ünde bildirilen advers reaksiyonlar şunlardır: yorgunluk/yorgunluk, asteni, bulantı, kabızlık, hazımsızlık, hoş olmayan tat, bulanık görme, baş ağrısı, sinirlilik ve konfüzyon. Pazarlama sonrası deneyimlerde veya 10 mg tablet ile yapılan klinik çalışmalarda hastaların %1'inden az görülme sıklığı ile aşağıdaki advers reaksiyonlar rapor edilmiştir: Bir Bütün Olarak Vücut: Senkop; halsizlik. Kardiyovasküler: Taşikardi; aritmi; vazodilatasyon; çarpıntı; hipotansiyon. Sindirim: Kusma; anoreksiya; ishal; gastrointestinal ağrı; gastrit; susuzluk; şişkinlik; dilin ödemi; anormal karaciğer fonksiyonu ve nadiren hepatit, sarılık ve kolestaz raporları. Aşırı duyarlılık: Anafilaksi; anjiyoödem; kaşıntı; yüz ödemi; ürtiker; döküntü. Kas-iskelet sistemi: Yerel zayıflık. Sinir Sistemi ve Psikiyatrik: Nöbetler; ataksi; vertigo; dizartri; titreme; hipertoni; konvülsiyonlar; kas seğirmesi; yönelim bozukluğu; uykusuzluk; depresif ruh hali; anormal duyumlar; endişe; ajitasyon; psikoz; anormal düşünme ve rüya görme; halüsinasyonlar; heyecanlanmak; parestezi; diplopi, serotonin sendromu. Cilt: Terleme. Özel Duyular: Ageusia; kulak çınlaması. Ürogenital: İdrar sıklığı ve/veya tutulumu. Nedensel İlişki Bilinmiyor Diğer trisiklik ilaçlar için nedensel bir ilişkinin kurulamadığı veya rapor edilemediği durumlarda siklobenzaprin için nadiren bildirilen diğer reaksiyonlar, doktorlar için uyarıcı bilgi olarak listelenmiştir: Bir Bütün Olarak Vücut: Göğüs ağrısı; ödem. Kardiyovasküler: Hipertansiyon; miyokard enfarktüsü; kalp bloğu; felç. Sindirim: Paralitik ileus; dilin renginin değişmesi; stomatit; parotis şişmesi. Endokrin: Uygunsuz ADH sendromu. Hematik ve Lenfatik: Purpura; kemik iliği depresyonu; lökopeni; eozinofili; trombositopeni. Metabolik, Beslenme ve Bağışıklık: Kan şekeri seviyelerinin yükselmesi ve düşmesi; kilo alımı veya kaybı. Kas-iskelet sistemi: Miyalji. Sinir Sistemi ve Psikiyatrik: Libidoda azalma veya artış; anormal yürüyüş; sanrılar; agresif davranış; paranoya; periferik nöropati; Bell'in felci; EEG desenlerinde değişiklik; ekstrapiramidal semptomlar. Solunum: Nefes darlığı. Cilt: Işığa duyarlılık; alopesi. Ürogenital: Bozulmuş idrara çıkma; idrar yollarının genişlemesi; iktidarsızlık; testis şişmesi; jinekomasti; göğüs büyütme; galaktore.
Serotonin Sendromu Siklobenzaprin hidroklorürün seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI'lar), serotonin norepinefrin geri alım inhibitörleri (SNRI'ler) gibi diğer ilaçlarla kombinasyon halinde kullanılmasıyla potansiyel olarak yaşamı tehdit eden serotonin sendromunun geliştiği rapor edilmiştir. trisiklik antidepresanlar (TCA'lar), tramadol, bupropion, meperidin, verapamil veya MAO inhibitörleri. Siklobenzaprin hidroklorürün MAO inhibitörleriyle birlikte kullanımı kontrendikedir (bkz. KONTRENDİKASYONLAR). Serotonin sendromu semptomları arasında zihinsel durum değişiklikleri (örn. konfüzyon, ajitasyon, halüsinasyonlar), otonomik dengesizlik (örn. terleme, taşikardi, kararsız kan basıncı, hipertermi), nöromüsküler anormallikler (örn. titreme, ataksi, hiperrefleksi, klonus, kas sertliği), ve/veya gastrointestinal semptomlar (örn. mide bulantısı, kusma, ishal). Yukarıdaki reaksiyonların ortaya çıkması durumunda siklobenzaprin hidroklorür ve eşlik eden serotonerjik ajanlarla tedavi derhal kesilmeli ve destekleyici semptomatik tedaviye başlanmalıdır. Siklobenzaprin hidroklorür ve diğer serotonerjik ilaçlarla eş zamanlı tedavi klinik olarak gerekliyse, özellikle tedavinin başlatılması veya doz artırımı sırasında dikkatli gözlem yapılması tavsiye edilir (bkz. ÖNLEMLER: İLAÇ ETKİLEŞİMLERİ). Siklobenzaprin, amitriptilin ve imipramin gibi trisiklik antidepresanlarla yakından ilişkilidir. Akut kas-iskelet sistemi rahatsızlıklarıyla ilişkili kas spazmı dışındaki endikasyonlara yönelik kısa süreli çalışmalarda ve genellikle iskelet kası spazmı için önerilen dozlardan biraz daha yüksek dozlarda, Trisiklik antidepresanlarla kaydedilen daha ciddi merkezi sinir sistemi reaksiyonlarından bazıları meydana gelmiştir (aşağıdaki UYARILAR ve ADVERS REAKSİYONLAR'a bakınız). Trisiklik antidepresanların aritmilere, sinüs taşikardisine, iletim süresinin uzamasına ve miyokard enfarktüsü ve felce neden olduğu rapor edilmiştir. Siklobenzaprin, alkol, barbitüratlar ve diğer CNS depresanlarının etkilerini artırabilir.
