İHALE DÜNYASI
İHALE DÜNYASI
HydrALAZINE hidroklorür, USP, oral uygulama için bir antihipertansiftir. Kimyasal adı 1-hidrazinoftalazin monohidroklorürdür ve yapısal formülü şu şekildedir: C8H8N4.HCl HydrALAZINE hidroklorür, USP beyaz ila kirli beyaz, kokusuz kristal tozdur. Suda çözünür, alkolde az çözünür, eterde çok az çözünür. Yaklaşık 275oC'de bozunarak erir ve molekül ağırlığı 196,64'tür. Oral uygulama için her tablet, 10 mg, 25 mg, 50 mg veya 100 mg hidrALAZİN hidroklorür, USP içerir. Tabletler ayrıca susuz laktoz, mikrokristalin selüloz, sodyum nişasta glikolat, stearik asit ve FD&C Sarı # 6 içerir. 0801cbcc-figure-01
Esansiyel hipertansiyon, tek başına veya yardımcı olarak.
Tedaviyi kademeli olarak artan dozajlarla başlatın; bireysel cevaba göre ayarlayın. İlk 2 ila 4 gün boyunca günde dört kez 10 mg ile başlayın, ilk haftanın geri kalanı için günde dört kez 25 mg'a artırın. İkinci ve sonraki haftalarda dozajı günde dört kez 50 mg'a yükseltin. Bakım için dozajı en düşük etkili seviyelere ayarlayın. Toksik reaksiyonların görülme sıklığı, özellikle de L.E. hücre sendromu, yüksek dozda hidrALAZİN alan hasta grubunda yüksektir. Birkaç dirençli hastada, önemli bir antihipertansif etki için günde 300 mg'a kadar hidrALAZİN gerekebilir. Bu gibi durumlarda, bir tiazid ve/veya reserpin veya bir beta bloker ile kombine edilen daha düşük bir hidrALAZİN dozajı düşünülebilir. Bununla birlikte, tedaviyi birleştirirken, her ilacın mümkün olan en düşük terapötik dozunu sağlamak için bireysel titrasyon esastır.
hidrALAZİN'e karşı aşırı duyarlılık; koroner arter hastalığı; mitral kapak romatizmal kalp hastalığı.
Hidralazin ile advers reaksiyonlar genellikle dozaj azaltıldığında geri dönüşümlüdür. Ancak bazı durumlarda ilacın kesilmesi gerekebilir. Aşağıdaki advers reaksiyonlar gözlemlenmiştir ancak bunların sıklığına ilişkin bir tahminde bulunmak için yeterli sistematik veri toplanmamıştır. Yaygın: Baş ağrısı, anoreksi, bulantı, kusma, ishal, çarpıntı, taşikardi, anjina pektoris Daha az sıklıkla: Sindirim sistemi: kabızlık, paralitik ileus. Kardiyovasküler: hipotansiyon, paradoksal baskı tepkisi, ödem. Solunum: nefes darlığı Nörolojik: parestezi, uyuşma ve karıncalanma ile kendini gösteren periferik nörit; baş dönmesi; titreme; kas krampları; Depresyon, oryantasyon bozukluğu veya anksiyete ile karakterize psikotik reaksiyonlar. Genitoüriner: idrara çıkma zorluğu Hematolojik: hemoglobin ve kırmızı hücre sayısında azalma, lökopeni, agranülositoz, purpuradan oluşan kan diskrazileri; lenfadenopati; splenomegali. Aşırı Duyarlılık Reaksiyonları: döküntü, ürtiker, kaşıntı, ateş, titreme, artralji, eozinofili ve nadiren hepatit. Diğer: burun tıkanıklığı, kızarma, gözyaşı, konjonktivit.
Birkaç hastada hidrALAZİN, glomerülonefrit de dahil olmak üzere sistemik lupus eritematozusu taklit eden bir klinik tablo oluşturabilir. Bu tür hastalarda, fayda-risk tespiti bu ilaçla antihipertansif tedavinin devamını gerektirmediği sürece hidrALAZİN kesilmelidir. İlacın kesilmesiyle belirti ve bulgular genellikle geriler ancak yıllar sonra kalıntı tespit edildiği görülmüştür. Steroidlerle uzun süreli tedavi gerekli olabilir. (Bkz. ÖNLEMLER, Laboratuvar Testleri.)
İlaç/İlaç Etkileşimleri: MAO inhibitörleri, hidrALAZİN alan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Diazoksit gibi diğer güçlü parenteral antihipertansif ilaçlar hidrALAZİN ile kombinasyon halinde kullanıldığında, hastalar kan basıncındaki herhangi bir aşırı düşüş açısından birkaç saat boyunca sürekli olarak gözlemlenmelidir. Diazoksit enjeksiyonu ve hidrALAZİN birlikte kullanıldığında derin hipotansif ataklar meydana gelebilir.
