İHALE DÜNYASI
İHALE DÜNYASI
Amiodaron hidroklorür tabletleri, USP, 200 mg amiodaron hidroklorür USP içeren beyaz ila kirli beyaz, çentikli tabletler olarak oral uygulama için mevcut olan bir antiaritmik ilaçtır. Mevcut aktif olmayan bileşenler kolloidal silikon dioksit, laktoz monohidrat, magnezyum stearat, povidon ve sodyum nişasta glikolattır. Amiodaron hidroklorür bir benzofuran türevidir: 2-bütil-3-benzofuranil 4-[2-(dietilamino)-etoksi]-3,5-diiyodofenil keton hidroklorür. Yapısal formül aşağıdaki gibidir: Amiodaron hidroklorür USP, beyaz veya neredeyse beyaz, ince kristalli bir tozdur. Suda az çözünür, alkolde çözünür ve kloroformda serbestçe çözünür. Ağırlıkça %37,3 oranında iyot içerir. yapı formülü
Amiodaron hidroklorür tabletleri belgelenmiş tedavi için endikedir, Mevcut diğer antiaritmik ilaçların yeterli dozlarına yanıt vermeyen veya alternatif ajanların tolere edilemediği durumlarda, yaşamı tehdit eden tekrarlayan ventriküler fibrilasyon ve yaşamı tehdit eden tekrarlayan hemodinamik açıdan stabil olmayan taşikardi. Amiodaron hidroklorür aşağıdakiler için endike olan bir antiaritmiktir: Tekrarlayan ventriküler fibrilasyon. (1) Tekrarlayan hemodinamik olarak stabil olmayan ventriküler taşikardi. (1)
Dozaj, aritminin şiddetine ve yanıta göre bireyselleştirilmelidir. Etkili en düşük dozu kullanın. Başlangıçta göğüs röntgeni, solunum fonksiyon testleri, tiroid fonksiyon testleri ve karaciğer aminotransferazlarını alın. Tedaviye başlamadan önce hipokalemi, hipomagnezemi ve hipokalsemiyi düzeltin. Önerilen Dozaj: Tedaviye, ilk terapötik yanıt oluşana kadar (genellikle 1 ila 3 hafta) 800 ila 1600 mg/günlük bir yükleme dozuyla başlayın. Yeterli aritmi kontrolü sağlandığında veya yan etkiler belirgin hale geldiğinde, amiodaron hidroklorür dozunu bir ay boyunca 600 ila 800 mg/gün'e ve ardından genellikle 400 mg/gün olan idame dozuna düşürün. Uygulama: Amiodaron hidroklorür tabletlerini öğünlerle ilgili olarak tutarlı bir şekilde uygulayın (bkz. Klinik Farmakoloji (12.3) ). Amiodaron hidroklorür tabletlerinin bölünmüş dozlar halinde yemeklerle birlikte uygulanması, toplam 1000 mg veya daha yüksek günlük dozlar için veya gastrointestinal intolerans oluştuğunda önerilmektedir. Tedaviye, ilk terapötik yanıt oluşana kadar (genellikle 1 ila 3 hafta) 800 ila 1600 mg/günlük yükleme dozlarıyla başlayın. Yeterli aritmi kontrolü sağlandığında veya yan etkiler belirgin hale geldiğinde, amiodaron hidroklorür dozunu bir ay boyunca 600 ila 800 mg/gün'e ve ardından genellikle 400 mg/gün olan idame dozuna düşürün. (2)
Kardiyojenik şok. Hasta sinüs sendromu, ikinci veya üçüncü derece atriyoventriküler blok, kalp pili çalışmıyorken senkopa yol açan bradikardi. İlaca veya iyot da dahil olmak üzere bileşenlerinden herhangi birine karşı bilinen aşırı duyarlılık. Amiodaron hidroklorür tabletleri (4): Kardiyojenik şok hastalarında kontrendikedir. Hasta sinüs sendromu, ikinci veya üçüncü derece AV blok, kalp pili çalışmıyorken senkopa yol açan bradikardi. İlaca veya bileşenlerinden herhangi birine karşı bilinen aşırı duyarlılık.
Aşağıdaki ciddi advers reaksiyonlar, reçeteleme bilgilerinin diğer bölümlerinde daha ayrıntılı olarak açıklanmaktadır: Pulmoner Toksisite (bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.2) ) Karaciğer Hasarı (bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.3) ) Kötüleşen Aritmi (bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.4) ] Görme Bozukluğu ve Görme Kaybı [bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.5) ] Tiroid Anormallikleri [bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.6) ] Bradikardi [bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.7) ] Periferik Nöropati [bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.10) ] Işığa duyarlılık ve Ciltte Renk Değişikliği (bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.11) ] Amiodaron hidroklorürün kesilmesine yol açan en yaygın reaksiyonlar (>%1) arasında pulmoner toksisite, paroksismal ventriküler taşikardi, konjestif kalp yetmezliği ve karaciğer enzimlerinde yükselme yer alır. (6) ŞÜPHELİ ADVERS REAKSİYONLARI bildirmek için 1-866-850-2876 numaralı telefondan Aurobindo Pharma USA, Inc. ile veya 1-800-FDA-1088 numaralı telefondan FDA veya www.fda.gov/medwatch ile iletişime geçin. 6.1 Klinik Araştırma Deneyimi Klinik araştırmalar çok değişken koşullar altında yürütüldüğünden, bir ilacın klinik araştırmalarında gözlemlenen advers reaksiyon oranları, başka bir ilacın klinik araştırmalarındaki oranlarla doğrudan karşılaştırılamaz ve uygulamada gözlemlenen oranları yansıtmayabilir. Olağan idame dozunda (400 mg/gün) ve üzeri amiodaron hidroklorür, tüm hastaların yaklaşık dörtte üçünde advers reaksiyonlara neden olur ve bu da %7 ila 18 oranında ilacın kesilmesine neden olur. Açık ABD'de tedavi edilen yaklaşık 5.000 hastayla yapılan anketlerde Amiodaron hidroklorür tedavisine ilişkin çalışmalarda ve yayınlanmış raporlarda, en sık amiodaron hidroklorürün kesilmesini gerektiren advers reaksiyonlar arasında pulmoner infiltrasyonlar veya fibrozis, paroksismal ventriküler taşikardi, konjestif kalp yetmezliği, ve karaciğer enzimlerinde yükselme. Tedaviyi bırakmaya daha az neden olan diğer semptomlar arasında görme bozuklukları, ışığa duyarlılık, ciltte mavi renk değişikliği, hipertiroidizm ve hipotiroidizm yer alıyordu. Aşağıdaki yan etki oranları, 2 ila 1.515 gün (ortalama 441,3 gün) boyunca tedavi edilen 241 hasta üzerinde yapılan retrospektif bir çalışmaya dayanmaktadır: Tiroid Yaygın: Hipotiroidizm, hipertiroidizm. Kardiyovasküler Yaygın: Konjestif kalp yetmezliği, kardiyak aritmiler, SA düğüm fonksiyon bozukluğu. Gastrointestinal Çok yaygın: Bulantı, kusma. Yaygın: Kabızlık, anoreksi, karın ağrısı. Dermatolojik Yaygın: Solar dermatit/fotosensitivite. Nörolojik Yaygın: Halsizlik ve yorgunluk, titreme/anormal istemsiz hareketler, koordinasyon eksikliği, anormal yürüyüş/ataksi, baş dönmesi, parestezi, libido azalması, uykusuzluk, baş ağrısı, uyku bozuklukları. Oftalmik Yaygın: Görme bozuklukları. Karaciğer Yaygın: Anormal karaciğer fonksiyon testleri, spesifik olmayan karaciğer bozuklukları. Solunum Yaygın: Akciğer iltihabı veya fibrozis. Diğer Yaygın: Kızarma, anormal tat ve koku, ödem, anormal tükürük salgısı, pıhtılaşma anormallikleri. Yaygın olmayan: Deride mavi renk değişikliği, döküntü, spontan ekimoz, alopesi, hipotansiyon ve kardiyak iletim anormallikleri. 6.2 Pazarlama Sonrası Deneyim Amiodaron hidroklorürün onay sonrası kullanımı sırasında aşağıdaki advers reaksiyonlar tespit edilmiştir. Bu reaksiyonlar büyüklüğü belirsiz bir popülasyondan gönüllü olarak rapor edildiğinden, bunların sıklığını güvenilir bir şekilde tahmin etmek veya ilaca maruz kalma ile nedensel bir ilişki kurmak her zaman mümkün değildir. Hematolojik: hemolitik anemi, aplastik anemi, pansitopeni, nötropeni, trombositopeni, agranülositoz, granülom. Bağışıklık: anafilaktik/anafilaktoid reaksiyon (şok dahil), anjiyoödem. Nörolojik: psödotümör serebri, akinezi ve bradikinezi gibi parkinson semptomları (bazen tedavinin kesilmesiyle geri dönüşlü olabilir), demiyelinizan polinöropati. Psikiyatrik: halüsinasyon, konfüzyon durumu, oryantasyon bozukluğu, deliryum. Kardiyak: hipotansiyon (bazen ölümcül), sinüs durması. Solunum: eozinofilik pnömoni, ameliyat sonrası ortamda akut solunum sıkıntısı sendromu, bronkospazm, bronşiyolit obliterans organize pnömoni, pulmoner alveoler kanama, plevral efüzyon, plörit. Gastrointestinal: pankreatit, akut pankreatit. Karaciğer: hepatit, kolestatik hepatit, siroz. Deri ve Deri Altı Doku Bozuklukları: ürtiker, toksik epidermal nekroliz (bazen ölümcül), eritema multiforme, Stevens-Johnson sendromu, eksfolyatif dermatit, büllöz dermatit, eozinofili ve sistemik semptomlarla birlikte ilaç döküntüsü (DRESS), egzama, kaşıntı, cilt kanseri, lupus benzeri sendrom. Kas-iskelet sistemi: miyopati, kas zayıflığı, rabdomiyoliz. Böbrek: böbrek yetmezliği, böbrek yetmezliği, akut böbrek yetmezliği. Üreme: epididimit, iktidarsızlık. Bir bütün olarak vücut: ateş, ağız kuruluğu. Endokrin ve metabolik: tiroid nodülleri/tiroid kanseri, uygunsuz antidiüretik hormon salgılanması sendromu (SIADH). Vasküler: vaskülit.
Olumsuz Etkilerin Kalıcılığı: Olumsuz reaksiyonlar ve ilaç etkileşimi, tedavinin kesilmesinden sonra birkaç hafta devam edebilir. (5.1) Görme Bozukluğu: Korneal mikro birikimler (yaygın; geri dönüşümlü), optik nöropati/nörit (nadir; körlüğe yol açabilir). (5.5) Tiroid Anormallikleri: Hipertiroidizm veya hipotiroidizm. ( 5.6 ) 5.1 Olumsuz Etkilerin Kalıcılığı Amiodaronun yarı ömrünün uzun olması nedeniyle (15 ila 142 gün) ve aktif metaboliti desetilamiodaron (14 ila 75 gün) nedeniyle, advers reaksiyonlar ve ilaç etkileşimleri, amiodaronun kesilmesini takiben birkaç hafta devam edebilir (bkz. Klinik Farmakoloji (12.3) ). 5.2 Akciğer Toksisitesi Amiodaron hidroklorür, pulmoner toksisite ile tutarlı fonksiyonel, radyografik, galyum taraması ve patolojik verilerin eşlik ettiği klinik bir öksürük ve ilerleyici dispne sendromuna neden olabilir. Amiodaron hidroklorüre ikincil pulmoner toksisite, sırasıyla aşırı duyarlılık pnömonisi (eozinofilik pnömoni dahil) veya interstisyel/alveolar pnömoni ile temsil edilen dolaylı veya doğrudan toksisiteden kaynaklanabilir. Pulmoner toksisite oranlarının %17 kadar yüksek olduğu ve vakaların yaklaşık %10'unun ölümcül olduğu rapor edilmiştir. Amiodaron hidroklorür tedavisi başlatıldığında, temel göğüs röntgeni ve difüzyon kapasitesi de dahil olmak üzere solunum fonksiyon testleri alın. Her 3 ila 6 ayda bir veya semptomlar ortaya çıkarsa öyküyü, fizik muayeneyi ve göğüs röntgenini tekrarlayın. Hastada pulmoner toksisite belirtileri veya semptomları ortaya çıkarsa alternatif antiaritmik tedaviyi düşünün. Birkaç hafta boyunca azaltılan 40 ila 60 mg/gün prednizon, akciğer toksisitesinin tedavisinde faydalı olabilir. Yetişkinlerde Solunum Sıkıntısı Sendromu (ARDS) Amiodaron hidroklorür tedavisi alan ve kalp ya da kalp dışı cerrahi geçiren hastalarda ameliyat sonrası ARDS vakaları rapor edilmiştir. Hastalar genellikle yoğun solunum terapisine iyi yanıt verse de, nadir durumlarda sonuç ölümcül olmuştur. 5.3 Karaciğer Hasarı Karaciğer enzim seviyelerinde asemptomatik yükselmeler sıklıkla görülür, ancak amiodaron hidroklorür yaşamı tehdit eden karaciğer hasarına neden olabilir. Histoloji alkolik hepatit veya siroza benzemektedir. Temel ve periyodik karaciğer transaminazlarını edinin. Transaminazlar normalin üç katını aşarsa veya yükselmiş bir hastada iki katına çıkarsa, amiodaron hidroklorür dozunu kesin veya azaltın, takip testleri yaptırın ve uygun şekilde tedavi edin. 5.4 Aritmide Kötüleşme Amiodaron hidroklorür, hastaların yaklaşık %2 ila 5'inde mevcut aritmiyi şiddetlendirebilir veya yeni ventriküler fibrilasyona, aralıksız ventriküler taşikardiye, kardiyoversiyona karşı artan dirence, ve QTc uzamasıyla ilişkili polimorfik ventriküler taşikardi (Torsade de Pointes [TdP]). Amiodaron hidroklorür tedavisine başlamadan önce hipokalemi, hipomagnezemi ve hipokalsemiyi düzeltin; çünkü bu bozukluklar QTc uzamasının derecesini abartabilir ve TdP potansiyelini artırabilir. Şiddetli veya uzun süreli ishal yaşayan veya diüretikler, laksatifler, sistemik kortikosteroidler veya amfoterisin B gibi elektrolit seviyelerini etkileyen ilaçlar alan hastalarda elektrolit ve asit-baz dengesine özellikle dikkat edin. 5.5 Görme Bozukluğu ve Görme Kaybı Optik Nöropati ve Optik Nörit Amiodaron ile tedavi edilen hastalarda genellikle görme bozukluğu ve bazen kalıcı körlükle sonuçlanan optik nöropati ve optik nörit vakaları rapor edilmiştir ve tedavi sırasında herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir. Görme keskinliğinde değişiklikler ve periferik görüşte azalma gibi görme bozukluğu semptomları ortaya çıkarsa, amiodaron hidroklorürün kesilmesini düşünün ve derhal oftalmik muayeneye başvurun. Amiodaron hidroklorür uygulaması sırasında funduskopi ve yarık lamba muayenesini de içeren düzenli oftalmik muayene önerilir (bkz. Advers Reaksiyonlar (6.1) ). Korneal Mikro Tortular Kornea mikro birikintileri, amiodaron hidroklorür ile tedavi edilen yetişkinlerin çoğunda görülür. Genellikle yalnızca yarık lamba muayenesiyle fark edilebilirler ancak hastaların %10 kadarında görsel haleler veya bulanık görme gibi semptomlara neden olurlar. Korneadaki mikro birikimler dozun azaltılması veya tedavinin sonlandırılmasıyla geri dönüşümlüdür. Asemptomatik mikro birikimler tek başına dozu azaltmak veya tedaviyi bırakmak için bir neden değildir (bkz. Advers Reaksiyonlar (6.1)). 5.6 Tiroid Anormallikleri Amiodaron hidroklorür, tiroksinin (T4) triiyodotironine (T3) periferik dönüşümünü inhibe eder ve klinik olarak ötiroid hastalarda tiroksin seviyelerinin artmasına, T3 seviyelerinin azalmasına ve aktif olmayan ters T3 (rT3) seviyelerinin artmasına neden olabilir. Amiodaron hidroklorür hipotiroidizme (hastaların %10'una kadar rapor edilir) veya hipertiroidizme (hastaların yaklaşık %2'sinde görülür) neden olabilir. Özellikle yaşlı hastalarda ve tiroid nodülü, guatr veya diğer tiroid fonksiyon bozukluğu öyküsü olan hastalarda tedaviden önce ve sonrasında periyodik olarak tiroid fonksiyonunu izleyin. Hipertiroidizm aritmi atılımına neden olabilir. Herhangi bir yeni aritmi belirtisi ortaya çıkarsa hipertiroidizm olasılığı dikkate alınmalıdır. Hipertiroidizm belirtilerini tedavi etmek için antitiroid ilaçlar, ?-adrenerjik blokerler, geçici kortikosteroid tedavisi gerekli olabilir. Amiodaron kaynaklı tirotoksikozda antitiroid ilaçların etkisi, bezde depolanan önemli miktarlarda önceden oluşmuş tiroid hormonları nedeniyle gecikebilir. Radyoaktif iyot tedavisi, amiodaron kaynaklı hipertiroidizm ile ilişkili düşük radyoiyot alımı nedeniyle kontrendikedir. Amiodaron hidroklorürün neden olduğu hipertiroidizmi, geçici bir hipotiroidizm dönemi izleyebilir. Hipotiroidizm birincil veya önceki amiodaron kaynaklı hipertiroidizmin çözülmesinden sonra ortaya çıkabilir. Amiodaron tedavisiyle ilişkili olarak bazen ölümcül olabilen şiddetli hipotiroidizm ve miksödem koması rapor edilmiştir. Klinik olarak hipotiroidi olan amiodaron tedavisi gören bazı hastalarda serbest tiroksin indeksi değerleri normal olabilir. Amiodaron hidroklorür ve tiroid hormonu takviyesinin dozunu azaltarak veya keserek hipotiroidizmi yönetin. 5.7 Bradikardi Amiodaron hidroklorür hastaların %2 ila 4'ünde kaçış odaklarının baskılanmasıyla birlikte semptomatik bradikardiye veya sinüs durmasına neden olur. Risk, elektrolitik bozukluklar veya eşzamanlı antiaritmiklerin veya negatif kronotropların kullanılmasıyla artar (bkz. İlaç Etkileşimleri (7) ). Bradikardi, hız kontrolü için kalp pili gerektirebilir. Amiodaron kullanan hastalara ledipasvir/sofosbuvir veya sofosbuvir ile simeprevir başlandığında, bazıları kalp pili takılmasını gerektiren ve en az biri ölümcül olan pazarlama sonrası semptomatik bradikardi vakaları rapor edilmiştir. Bradikardi genellikle saatler ila günler içinde ortaya çıktı, ancak bazı vakalarda antiviral tedaviye başlandıktan sonra 2 haftaya kadar ortaya çıktı. Bradikardi genellikle antiviral tedavinin kesilmesinden sonra düzeldi. Bu etkinin mekanizması bilinmemektedir. Antiviral tedaviye başlarken amiodaron alan veya yakın zamanda kullanmayı bırakan hastalarda kalp atış hızını izleyin (bkz. İlaç Etkileşimleri (7)). 5.8 İmplante Edilebilir Kardiyak Cihazlar İmplante defibrilatör veya kalp pili bulunan hastalarda, antiaritmik ilaçların kronik uygulanması kalp pili veya defibrilasyon eşiklerini etkileyebilir. Bu nedenle amiodaron tedavisinin başlangıcında ve tedavi sırasında pacing ve defibrilasyon eşikleri değerlendirilmelidir. 5.9 Fetal Toksisite Amiodaron hidroklorür hamile bir kadına uygulandığında fetal zarara neden olabilir. Fetal maruziyet, yenidoğanda kardiyak, tiroid, nörogelişimsel, nörolojik ve büyüme etkilerinin potansiyelini artırabilir (bkz. Spesifik Popülasyonlarda Kullanım (8.1) ). 5.10 Periferik Nöropati Amiodaron hidroklorürün kronik uygulanması periferik nöropatiye yol açabilir ve bu durum amiodaron hidroklorür kesildiğinde düzelmeyebilir. 5.11 Işığa Duyarlılık ve Ciltte Renk Değişikliği Amiodaron hidroklorür hastaların yaklaşık %10'unda ışığa duyarlılığa neden olur; güneşten koruyucu kremler veya koruyucu giysilerle bir miktar koruma sağlanabilir. Uzun süreli tedavi sırasında maruz kalan ciltte mavi-gri bir renk değişikliği meydana gelebilir. Açık tenli hastalarda veya aşırı güneşe maruz kalanlarda risk artabilir. İlacın kesilmesiyle renk değişikliğinin bir miktar tersine dönmesi meydana gelebilir. 5.12 Cerrahide Uçucu Anestezik Ajanlar Amiodaron hidroklorür tedavisi gören hastalar, halojenli inhalasyon anesteziklerinin miyokardiyal depresan ve iletim etkilerine karşı daha duyarlı olabilirler. --- KUTUDAKİ UYARI: UYARI: PULMONER, HEPATİK ve KARDİYAK ZEHİRLİLİK Amiodaron hidroklorürün yalnızca belirtilen yaşamı tehdit eden aritmileri olan hastalarda kullanılması amaçlanmıştır çünkü kullanımına ciddi toksisite eşlik eder (bkz. Endikasyonlar ve Kullanım (1) ). Amiodaron hidroklorür, bazı hasta serilerinde %17'ye varan oranlarda klinik olarak belirgin hastalıkla sonuçlanan pulmoner toksisiteye (aşırı duyarlılık pnömonisi veya interstisyel/alveolar pnömonit) neden olabilir. Akciğer toksisitesi vakaların yaklaşık %10'unda ölümcül olmuştur. Amiodaron hidroklorür tedavisi başlatıldığında, temel göğüs röntgeni ve difüzyon kapasitesi de dahil olmak üzere solunum fonksiyon testleri alın. Hikayeyi, fizik muayeneyi ve göğüs röntgenini her 3 ila 6 ayda bir tekrarlayın (bkz. Uyarılar ve Önlemler 5.2). Amiodaron hidroklorür ölümcül olabilen hepatoksisiteye neden olabilir. Başlangıçtaki ve periyodik karaciğer transaminazlarını alın ve artış normalin üç katını aşarsa veya yüksek başlangıç ??değeri olan bir hastada iki katına çıkarsa dozu kesin veya azaltın. Hastada klinik karaciğer hasarının belirti veya semptomları görülürse amiodaron hidroklorürü bırakın (bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.3)). Amiodaron hidroklorür aritmileri şiddetlendirebilir. Sürekli elektrokardiyogramların ve kalp resüsitasyonunun mümkün olduğu bir klinik ortamda amiodaron hidroklorürü başlatın (bkz. Uyarılar ve Önlemler (5.4) ). UYARI: AKCİĞER, HEPATİK ve KARDİYAK ZEHİRLİLİK Kutulu uyarının tamamı için tüm reçete bilgilerine bakın. Amiodaron hidroklorürü, belirtilen yaşamı tehdit eden aritmileri olan hastalar için ayırın, çünkü kullanımına ciddi toksisite eşlik eder, bazıları da yaşamı tehdit eder. Önce alternatif ajanları kullanın. (1) Amiodaron hidroklorürün yaşamı tehdit eden toksisiteleri arasında pulmoner (5.2), hepatik (5.3) ve proaritmik (5.4) yer alır. Hastane veya uzman gözetiminde başlayın. (5)
Amiodaronun uzun yarı ömrü nedeniyle, amiodaron kesildikten sonra ilaç etkileşimlerinin haftalar veya aylarca devam etmesi beklenir. Amiodaron ile ilaç etkileşimleri aşağıdaki Tablo 1'de açıklanmaktadır. Tablo 1: Amiodaron İlaç Etkileşimleri Eşlik Eden İlaç Sınıfı/Adı Örnekler Klinik Yorum Farmakodinamik Etkileşimler QT Uzatan İlaçlar sınıf I ve III antiaritmikler, lityum, bazı fenotiyazinler, trisiklik antidepresanlar, bazı florokinolon ve makrolid antibiyotikler, azol antifungalleri, halojenli inhalasyon anestezik ajanları Torsade de Pointes riskinin artması. Eş zamanlı kullanımdan kaçının. Negatif Kronotroplar digoksin, beta blokerler, verapamil, diltiazem, klonidin, ivabradin Amiodaronun elektrofizyolojik ve hemodinamik etkilerini güçlendirerek bradikardi, sinüs durması ve AV blokla sonuçlanır. Kalp atış hızını izleyin. Farmakokinetik Etkileşimler CYP450 İnhibitörleri Greyfurt suyu, bazı florokinolon ve makrolid antibiyotikler, azol antifungalleri, simetidin, bazı proteaz inhibitörleri Amiodaron maruziyetinde artış. Eş zamanlı kullanımdan kaçının. CYP450 İndükleyicileri St. John's Wort Amiodaron serum seviyelerini azalttı. Siklosporin Siklosporin dozunun azaltılmasına rağmen plazma siklosporin düzeylerinin yükseldiği ve bunun sonucunda kreatinin düzeyinin yükseldiği rapor edilmiştir. Eşzamanlı kullanımda siklosporin ilaç düzeylerini ve böbrek fonksiyonunu izleyin. Kolestiramin Amiodaron serum seviyelerini azaltır. Antiaritmikler kinidin, prokainamid, flekainid Tek bir ajana yanıt vermeyen hastalarda eş zamanlı kullanım için rezerve edin. Amiodaron tarafından inhibe edilen antiaritmik metabolizma. Antiaritmik tedavisine normal dozdan daha düşük bir dozda başlayın ve hastayı dikkatle izleyin. Oral amiodarona geçişten sonraki birkaç gün boyunca önceden uygulanan antiaritmik ilacın doz düzeylerini %30 ila %50 oranında azaltın. Devam eden antiaritmik ihtiyacını değerlendirin. Digoksin Digoksin konsantrasyonunun artması. Digoksini yarı yarıya azaltın veya bırakın. Devam edilirse toksisite kanıtlarını izleyin. HMG-CoA Redüktaz İnhibitörleri simvastatin, lovastatin, atorvastatin HMG-CoA redüktaz inhibitörünün plazma konsantrasyonunda artış. Lovastatin dozunu 40 mg ile sınırlayın. Birlikte uygulanan simvastatin dozunu 20 mg ile sınırlandırın. Diğer CYP3A4 substratlarının daha düşük başlangıç ??dozu gerekli olabilir. Warfarin Antikoagülan yanıtı güçlendirir ve ciddi veya ölümcül kanamayla sonuçlanabilir. Birlikte uygulama 3 ila 4 gün sonra protrombin süresini %100 artırır. Varfarin dozunu üçte bir ila yarıya kadar azaltın ve protrombin sürelerini izleyin. Fenitoin Fenitoinin kararlı durum düzeylerinde artış. Fenitoin düzeylerini izleyin. Hepatit C Doğrudan Etkili Antiviral sofosbuvir Oral idame amiodaron kullanan ve sofosbuvir tedavisine başlayan hastalarda kalp pili takılmasını gerektiren semptomatik bradiaritmi vakaları rapor edilmiştir. CYP3A Substrat lidokain Lokal anestezi için verilen lidokain ile kombinasyon halinde oral amiodaron kullanıldığında Sinüs bradikardisi rapor edilmiştir. Kalp atış hızını izleyin. Lidokainin daha düşük bir başlangıç ??dozu gerekli olabilir. CYP3A Substratı fentanil Fentanilin amiodaron ile kombinasyonu hipotansiyona, bradikardiye ve kalp debisinin azalmasına neden olabilir. Amiodaronun diğer antiaritmikler ve QT aralığını uzattığı bilinen ilaçlarla birlikte uygulanmasından kaçının. (7) Amiodaron, CYP3A ve CYP2C8 için bir substrattır, dolayısıyla inhibitörler ve indükleyiciler amiodaron maruziyetini etkiler. (7) Amiodaron, P-glikoproteini ve CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6 ve CYP3A'yı inhibe ederek diğer ilaçlara maruz kalmayı artırır. (7)
